Visaranai: The Review.

Visaaranai is the movie you should go watch right after Action Hero Biju.Its the perfect antidote from a moviegoer’s point of view.Visaaranai is Hyde to Biju’s Jekyll,so to speak.While Biju turned the camera to the very real humane side of the police force,this movie shows that monstrous side of the system in general which mercilessly grinds everything and everyone that gets in its way to rubble ,status and stature notwithstanding.You could only be with it, against is not even an option.In fact you do not even need to be against it,as the movie based on a novel by an auto driver, drawing inspiration from his own life shows.It grabs you at will ,uses you, and then throws you away into those dark dungeons where you cease to exist as an individual,as a citizen.It is essentially a horror movie where Vetrimaran, the director will have your heart beating to the tempo of the tension that he builds on screen right from the opening scene, which rises to a crescendo at the end credits.Dinesh delivers an endearing performance along with the rest of the cast.Speaking of reality, film making and themes does not get any more real than it gets here.Not to be missed.

Spotlight : When The Boston Globe Took On The Church.

Spotlight which took home the Best Picture award this year has to be the most significant movie on investigative journalism to hit the screens since All The President’s Men.The two movies, released 40 years apart were also nominated in almost the same categories but ended up winning differently at the Academy Awards. The Oscars and Hollywood in general, with all their misgivings and discriminations ,do prove from time to time that they do have a soul and that they haven’t forgotten the basic ethos of the mediums they largely represent.The fact that Spotlight is all about how The Fourth Estate took on the First , the mother of all “systems” ,taking the side of justice for the oppressed and the silenced when the law itself had failed or was manipulated , accentuates the significance of the win.

The movie tracks the activities of the oldest investigative journalistic unit in the US, the Spotlight team of The Boston Globe in their efforts to expose the cover up of decades long sexual abuse and child molestation by Catholic priests of the Boston Archdiocese.The efforts won The Boston Globe the 2003 Pulitzer Prize for Public Service. The horrific crimes that went on since the 70s and the even more horrific act on the part of the authorities in the Church and in the public domain who tried to hush up the scandal holds a marker to the depth of the rot in the systems that we literally lay our faith in. Facts are indeed stranger than fiction.

The media is essentially a reflection of what we as a society are and all they do actually is hold a mirror to our opinions ,fears, aspirations and agendas. At a time when we have media houses thronging our timelines and TV screens screaming for attention and pushing agendas down our throats, true instances of committed journalism like the one pursued by Spotlight are rare gems. To the powerless common man who is at the receiving end almost all the time, it’s efforts like these that make a world of difference, like it did for  the survivors and their families in this case.

A Train Trip Down the Memory Lane or How I Restored the Faith of Two Old Souls and Lost Mine in General

ഇന്റർ സിറ്റി എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ആയിരുന്നു എഞ്ചിനീയറിംഗ് കാലയളവിൽ തിരുവനന്തപുരം – ആലപ്പുഴ യാത്രകളിൽ പ്രധാന ആശ്രയം .ഓർമ്മയിൽ ഉള്ള രണ്ടു ഇന്റെർസിറ്റി യാത്രകളിൽ ഒരെണ്ണം എന്നെ ഭക്തിയുടെ അന്നു വരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു തലത്തിൽ എത്തിച്ചു .ഒരു ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നു അത് .ബാഗും എടുത്തു ഞാൻ ആലപ്പുഴ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ട്രെയ്നിൽ കയറി.സീറ്റ്‌ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും നിൽക്കാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു .പൊതുവേ കാണുന്ന തിരക്ക് അന്ന് ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത അപ്പോൾ എന്റെ ശ്രദ്ദയിൽ പെട്ടില്ല.അമ്പലപ്പുഴ കഴിഞ്ഞപ്പോഴും ട്രെയിൻ ഒരു അവധി ദിനത്തിൻറെ അലസതയോടെയാണ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയത് .ഹരിപ്പാട് എത്തിയപ്പോൾ കഥ മാറി.രണ്ടു വശത്ത് നിന്നും സ്ത്രീകളുടെ ഒരു പട ഇരച്ചു കയറി ,മധ്യവയസ്കകളും വൃദ്ധകളും .എല്ലാവരുടെയും കൈകളിൽ ഒരു സഞ്ചിയും തലയിൽ കൊതുമ്പും , വിറകുകളും .കോറിഡോറിൽ നിന്നിരുന്ന ഞാൻ ഡോറിനു അടുത്ത് എത്തി .പിന്നീടു അങ്ങോട്ട്‌ പൊതുവെ നിർത്താത്ത ലോക്കൽ സ്റ്റേഷനുകളിൽ പോലും നിർത്തി ഇത് തന്നെ ആവർത്തിച്ചു ആണ് ട്രെയിൻ നീങ്ങിയത്.ട്രെയിൻ കൊല്ലം കഴിഞ്ഞുള്ള ഏതോ ഒരു സ്റ്റേഷൻ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഡോറിന്റെ വക്കിൽ എത്തിയിരുന്നു .ടി വി യിലോ പത്ര തിലോ ന്യൂസ്‌ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഈ അബദ്ധം പറ്റില്ലായിരുന്നു എന്നു ആലോചിച്ചു നിന്നിരുന്ന എന്റെ മുന്നിൽ പെട്ടന്ന് ഒരു വൃദ്ധ പ്രത്യക്ഷപെട്ടു .അവർ ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു വലിക്കാൻ തുടങ്ങി .ഇവിടെ നിൽക്കാൻ സ്ഥലം ഇല്ല അമ്മച്ചി എന്ന് ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്നു സ്ത്രീകളുടെ ദിവസം ആണെന്ന് നിനക്ക് അറിഞ്ഞു കുടെടാ എന്ന് അവർ അലറി .അവരുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചേട്ടൻ , മകൻ ആയിരിക്കണം അരയിൽ ഇരുന്ന കുട്ടിയെ അടുത്ത് നിന്ന ഭാര്യയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് , ആാഹ അത്രക്കായോ എന്ന് ചോദിച്ച അടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ പ്ലാട്ഫോർമിലേക്ക് അഞ്ജു ബോബ്ബി ജോർജിനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ചാടി.
വൃദ്ധ എങ്ങനെയോ ആ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ കയറി പറ്റി .ഇനി അവിടെ കയറാൻ പറ്റില്ല .എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഞെട്ടി നിന്ന എന്നോട് വിൻഡോ സീറ്റിൽ എല്ലാം കണ്ടു ഇരുന്ന മറ്റൊരു ചേട്ടൻ, നിനക്ക് അകത്തു തന്നെ നിന്നാ പോരാരുന്നോ? തനിക്ക് അവിടെ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞാ മതി തടി എന്റെയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ മുകളിലെ റാക്കിൽ ഇരുന്ന ബാഗ്‌ ആറ്റുകാൽ അമ്മക്ക് സമർപ്പിച് അടുത്ത കമ്പാർട്ട്മെന്റിലെക്ക് ഓടി .അപ്പോഴേക്കും ട്രെയിൻ നീങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു .മുന്നോട്ടു ആണോ പിന്നോട്ട് ആണോ ഓടിയതെന്ന് കൃത്യമായി ഒർമയിലെങ്കിലും ആദ്യം എത്തിയ ബോഗികൾ എല്ലാം അടുക്കാൻ പറ്റാത്ത തിരക്കായിരുന്നു .ഒടുവിൽ ബാഗും കൊണ്ട് ട്രെയിൻ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകും എന്ന ഘട്ടം എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു അടുത്ത കമ്പാർട്ട് മെന്റിൽ വലിഞ്ഞു കയറി .ആദ്യത്തെ പടിയിൽ ആണ് ഞാൻ നിന്നത് .പുറം തിരിഞ്ഞു രണ്ടു വശത്തെയും കമ്പികളിൽ മുറകെ പിടിച്ചു നിന്ന എന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും പെട്ടന്ന് ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം , ദേവി ആയിട്ടാണ് ഈ കൊച്ചനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത് , അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ താഴെ പോയേനെ …തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടു പടുവൃദ്ധകൾ…ഡാന്റെ Divine Comedy കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്നു ആ നിമിഷം എനിക്ക് മനസിലായി .
That was my first tryst with a mob and it taught me two valuable lessons .Never take the train to Thiruvanthapuram on Aatukal Pongala eve and to never try and reason with a mob,especially one driven by frenzies political or religious.

Bridge of Spies : Thoughts.

“My name’s Donovan, Irish, both sides, mother and father. I’m Irish, you’re German, but what makes us both Americans? Just one thing, one, one, one, the rule book. We call it the Constitution and we agree to the rules and that’s what makes us Americans and it’s all that makes us Americans so don’t tell me there’s no rule book and don’t nod at me like that, you son of a bitch.”

This is the line that Tom Hanks’s character in the movie tells a CIA guy and this is where i started loving the movie, ah yes there’s the dinner scene too.This definitely has to be Spielberg’s most significant work after Schindler’s List , Saving Private Ryan and Catch Me If You Can, in terms of time frame but not necessarily in that order in terms of a fulfilling movie experience.
I guess Spielberg is in his true element when he gets inspired or deals with true stories.This movie could not have come at a better time either,when its anarchy or something that borders on it is all we see around us, to remind us of the values that bind us together as humans beyond borders.
Spielberg pays the perfect tribute to “The Lives of Others” too, by casting Sebastian Koch as the GDR man here.
Just don’t expect your James Bond spy stuff but,Spectre’s playing on the next screen if that’s what you’re looking for.Yeah this shit’s real !

Bursts.Indignation.Politicians.

The average human life expectancy globally is something around eighty. A longer life,these days is the car,bus,plane or the elevator you did not take.Its also that turn or the lane you chose not to go down on.Now,I am not even considering the murderers, thieves,rapists and other advocates and practitioners of violence as a means to an end,out there.And then you have the mutant viruses and the strains of bacteria looking for inroads into your system.So i guess its safe to assume that life is just plain dumb luck.The god who is not there for a child and mother being gunned down or being bombed to shreds in any of the conflict zones in Africa or Asia is certainly not holed up in any man made edifice and he most definitely is not looking over you from that spot on your dashboard in your air conditioned car.Speaking of conflicts,i personally believe that there is no cause in this whole wide world which is worth any life,leave alone human,no matter what the self righteous men on a pedestal would have you believe.Its interesting to note that its the men on the street who spill their blood always for the causes vociferously advocated by these so called leaders and visionaries..നിനക്കൊക്കെ അത്ര ക…..ണ് എങ്കിൽ അടുത്ത കലാപത്തിനു വാളും എടുത്തു സ്വയം ഇറങ്ങെടാ  എന്ന് ഇവരോട്‌ പൊതുജനം എന്ന കഴുത പറയും എന്ന് തമാശക്ക് പോലും പറയാൻ ഞാൻ മറ്റൊരു കഴുത അല്ല.But then again we live in a world where the likes of Abram Lincoln ,Mahatma Gandhi and Martin Luther King were gunned down because they stood for just causes.Unless and until that god moves from buildings to hearts ,which as we all know is unlikely,things will remain bleak and be even more so for life on this animal planet,pun not unintended.

Your’e Not Alone.

Ram Gopal Varmaയുടെ Bhoot കണ്ട ശേഷം ഒരാഴ്ചയോളം റൂമിൽ ലൈറ്റ് ഇട്ടാണ് ഞാൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നത് .NUS ഹോസ്റെലിന്റെ ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിലായിരുന്നു റൂം.മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ടന്റെ പടിപ്പുര പോലെ എന്റെ ഡോർ എപ്പോഴും തുറന്നാണ് കിടന്നിരുന്നതെങ്ങിലും ഈ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ അടച്ചു പൂട്ടി കിടക്കുകയെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. And the fact that i was reading The Exorcist ,the book the eponymous movie was based on,only added fuel to the fire that was fear .The scariest part of the book to me ,was not about ghosts but about the capacities of the human mind .This chapter was all about psychology of the chilling kind where the exorcist tries to prove to the authorities of the church that he was indeed dealing with an entity and not a mental illness.Well ,coming back to the story at hand ,ഇടയ്ക്കൊരു രാത്രി ധൈര്യം വല്ലാതെ കൂടിയ ഒരു യാമത്തിൽ ഹോസ്റെലിനു പിന്നിലെ ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് തുറന്നിരുന്ന ജനൽ അടയ്ക്കാൻ എണീറ്റപ്പോഴാണ് അടുത്ത മുറിയിലെ ലൈറ്റ് താഴെ മതിലിൽ വീണത്‌ ശ്രെദ്ധിച്ചത് .അപ്പൊ കാര്യമാക്കിയില്ലെങ്ങിലും രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ഇത് കണ്ടപ്പോഴാണ്‌ ഞാൻ മെസ്സിൽ വെച്ചു പ്രതീഷിനോട് ചോദിച്ചത് ,exam വല്ലതും ഉണ്ടോ ?റൂമിൽ രാത്രി ലൈറ്റ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ എന്നു .
ഓ exam ഒന്നും അല്ലടാ ഞാൻ Bhoot കണ്ടു കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എന്ന് പ്രതീഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ Michael Jacksonന്റെ “Your’e not alone ” എന്ന പാട്ടാണ് മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയത് .

Inception vs Shutter Island.

Inception came across as a complex movie with an intriguing ending until i watched Shutter Island.Inception followed The Dark Knight and it carried all the weight of the Nolan name and the expectations with ease.It was a grand spectacle of a movie to me.Released a few months apart, Inception and Shutter Island had as many similartites as they had differences.The evident choice of the lead actor,the ambigous endings ,the plots that dealt with the human psyche,the wives and the kids and the associated trauma are a few to name,the similarites that is.Inception is science fiction basically but Shutter Island,true to the Scorcese legacy is rooted in the real world inspite of all its mind bending twists.The sheer brilliance of Scorcese hit me and made me sit up in pure ecstasy of watching a master stroke being executed, when towards the climax Ruffalo’s character calls DiCaprio “Teddy”.Scorcese left the audience in limbo with that single dialogue, i felt.Shutter Island is a jigsaw puzzle that blows up in ur face right when u think youve solved it,Inception but is a roller coaster ride that never ends.It reflects the contrasting styles of directors too i guess.There are endless debates about Shutter Island in forums and webpages across the internet but the only question that kept ringing in my mind ever since was, why would he call him Teddy?When “Andrew” has decided that he doesn’t want to live a monster and would rather die, by pretending to relapse into his state of delirium there’s no point in “Chuck/Sheehan” referring to him as Teddy.And this is when ” Andrew” lets him know with the question about monsters and good men that he is still sane.This could only mean that DiCaprio’s character wasnt crazy afterall.And you will never know this for sure.Every time you watch it you start noticing something you missed earlier.You start trying hard to decipher every reaction and action on the screen.In the end the truth is you will never know.Scorcese sweeps the land beneath your feet with a single plot device and thats testimony enough for his genius.